Toespraak VVB-voorzitter Eric Defoort

Gelukkig nieuwjaar 2008

Een gelukkig nieuwjaar 2008 voor U allen. Dat is zo een van die blijde zinnetjes, en als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging sta ik hier vandaag inderdaad als een blij man. Maar ik ben ook kregelig ongeduldig. Ik sta hier hoopvol, maar tegelijkertijd duikt wantrouwen steeds weer op.

Uiteraard, dames en heren, is het passend om op een nieuwjaarsreceptie te starten met het vreugdevolle. En dat vind ik in jullie aanwezigheid vandaag. Deze stemt mij hoopvol en maakt me beslister dan ooit om op de ingeslagen weg verder te gaan.

Waarover heb ik het wel? De Vlaamse Beweging is in de loop van de voorbije decennia langzaam, en bijwijlen in een snel tempo, in overwegende mate een aangelegenheid geworden van stromingen, individuen, organisaties die denken en handelen rechts tot uiterst rechts van het centrum. Een dergelijke positionering is binnen een democratie uiteraard volledig legitiem. Maar deze toenemende eenzijdige oriëntatie in de Vlaamse Beweging, die toenemende eenzijdige kleuring van de Vlaamse Beweging is inhoudelijk schadelijk en is tegelijkertijd een substantiële bedreiging voor de slagkracht van die Beweging die in de perceptie, met een toenemende geloofwaardigheid, door derden tot een exclusief “ rechtse tot uiterst rechtse” aangelegenheid kan worden gereduceerd. En daarvan maakt men dan als het ware een wezenskenmerk.

De Vlaamse Volksbeweging wil hieraan remediëren. Ze heeft, mede via mijn verkiezing tot voorzitter, er bewust voor gekozen om niet alleen vanuit strategische, maar ook vanuit inhoudelijke overwegingen, die eenzijdige oriëntatie van de Vlaamse Beweging te helpen doorbreken. In dàt licht zie ik jullie uiteraard “eminente”, maar bovenal hoogst – hoe zal ik het zeggen ? – “gevarieerde” aanwezigheid als een blijde en belangrijke gebeurtenis. Jullie hebben allerhande opinies over ethische, sociale, economische, levensbeschouwelijke, politieke… aangelegenheden, opinies die bijwijlen erg verschillen van elkaar indien al niet haaks op elkaar staan. Zo hoort het binnen een democratie, binnen onze democratie in Vlaanderen waar we, wanneer we het nodig achten, ook als harde tegenstanders van elkaar kunnen optreden. Maar uitgerekend jullie aanwezigheid hier illustreert perfect hoe, over soms heel diepe kloven heen, een bezorgdheid om en een inzet voor de welvaart en het welzijn van onze Vlaamse medeburgers door velen - langs verschillende wegen - kan worden gedeeld.

Links van het centrum stelt men zich uiterst schichtig tot beslist afwijzend op tegenover de Vlaamse Beweging, tegenover Vlaamse nationale bezorgdheden. De historicus in mij kent wel diverse oorzaken hiervan, en als de Vlaamse Beweging tot enige kritische zelfreflexie in staat is, dan weet ze dat ze hierbij in eerste rang niet met een beschuldigend vingertje naar derden moet verwijzen, maar integendeel het best aan een dichteres uit lang vervlogen tijden denkt: “ ‘t is goed in ’t eigen hert te kijken…”.

Maar ik weet natuurlijk ook dat men links van het centrum in Vlaanderen vanuit een groot atavisme schrikbarend conservatief reageert op en omgaat met nationale problematiek, en het vertikt om wat meer naar het buitenland te kijken, naar Schotland, naar Catalonië met een geëngageerde Partit Socialista Catalan en een Esquerra Republicana di Catalunya, naar Frankrijk waar rechts tot uiterst rechts de socialiste Ségolène Royal er geen ogenblik van kunnen weerhouden om “ la nation” een centrale plaats in haar programma, in haar denken en handelen te geven.

Ik beleef in dat verband het oprechte genoegen hier, op deze plaats, voor dit publiek, als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, te verwijzen naar de grote Jean Jaures, die in zijn moedertaal, en derhalve in het Frans, verkondigde: “Un peu d’internationalisme éloigne de la nation. Beaucoup d’internationalisme y ramène”. Op deze gedachte wil ik alvast samen met jullie het glas heffen, … straks wel te verstaan, want eerst moet ik nog enkele bedenkingen kwijt die onmiddellijk bij de actualiteit aansluiten.

In het voorbije jaar 2007 beleefden we een primeur: nooit voorheen hebben we zo’n lang lopend, zo’n intens debat gekend omtrent de bruikbaarheid van België als bestuursniveau. En toch eindigde dat jaar 2007 bij mij op ontgoocheling, op wantrouwen, op opstandigheid m.b.t. het gebrek aan inzicht, aan koelbloedigheid en vooral aan durf bij Vlaamse onderhandelaars.

Ik heb niet een van hen horen antwoorden op Bart Sturtewagens scherpe vaststelling (DS, 18 december 2007): “Als de ban op de vorming van een federale regering wegvalt, geven de Vlamingen hun belangrijkste hefboom af”. Er is sindsdien een regering, en er is meteen ook geen hefboom meer.

De politicoloog van de KU Leuven, Bart Maddens, zette zich kort voor Kerstmis (De Morgen, 21 december 2007) in het spoor van Sturtewagen: “De Vlamingen hebben een historische kans gemist om het zwaartepunt van de macht naar de deelstaten te doen verschuiven. In hogere Belgische kringen wordt er een zucht van opluchting geslaakt nu blijkt dat CD&V, als het echt spannend wordt, de Belgische staatsraison laat doorwegen”.

Ik moet mij bij deze “outen” als een naïeveling. Ik beken hier, voor u, dat ik hoopte, en ook effectief even heb gedacht dat de Vlaamse christen-democraten en hun liberale collega’s voor de Vlaamse staatsraison zouden opteren, dat ze eindelijk de toekomstgerichte ambitie zouden ontdekken om staatsdragende partijen voor Vlaanderen, voor de Vlamingen te worden.

Is het al te laat om het tij te keren? Mogelijks. Waarschijnlijk. Maar niet noodzakelijk! “Nog is Polen niet verloren”, klinkt het vol ontroerend voluntarisme in het nationale lied van een van de Europese lidstaten. Er is een nieuwe vervaldatum opgedoken, 23 maart 2008.

De Vlaamse onderhandelaars kunnen tot Pasen heel concreet nadenken waarheen hun solidariteit in eerste rang moet gaan. Ik ken iemand die hen in die materie heel goed kan oriënteren: Elio di Rupo. Niet een of andere “communautaire scherpslijper” – en geliefd stereotiep bij bepaalde journalisten - maar Siegfried Bracke, hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst, wist onlangs te vertellen: “Di Rupo kiest voor Wallonië, dat is zijn horizon. Daar spelen niet alleen de volgende verkiezingen, daar speelt ook zijn solidariteit” ( DM, 22 december 2007).

Ter wille van het communautaire “evenwicht” – een niets zeggende notie en daarom momenteel een zeer geliefde – verwijs ik de Vlaamse onderhandelaars ook naar een van de grote “wijzen”, Herman Van Rompuy. “Nood breekt wet” bazuinde hij onlangs in onze kwaliteitspers. Natuurlijk weten we allemaal dat “wijze” Herman dergelijke anarchiserende incivieke kreetjes over het breken van wetten alleen maar durft slaken als het om Belgische noden gaat. Maar het opent toch perspectieven want ook Vlaamse noden zijn noden. Of niet soms Herman?

Dames en heren, ik kan het hier niet uitvoerig hebben over die zaken die de Vlaamse Volksbeweging niet kan aanvaarden, die ze onder geen enkele voorwaarde ooit zal aanvaarden.

Aan de huidige grenzen van Vlaanderen kan niet geraakt worden, en wie zich inschrijft in een gemeente in Vlaanderen schrijft zich daar in voor de uitoefening van al zijn burgerlijke rechten en plichten.

Ons B-H-V-standpunt is bekend.

Een federale kieskring is in onze ogen een uitbreiding van een huidige B-H-V-situatie over heel Vlaanderen. Wie denkt te moeten meewerken aan de realisatie hiervan, die zal onze Beweging op zijn pad, ook zijn electorale pad, tegenkomen.

Als de huidige interim-premier met dergelijke standpunten geconfronteerd wordt dan komt hij opgewonden tot – ik citeer hem -: “Zeg het dan. Spreek u dan uit voor separatisme”, en een ietsje later volgt steevast, “Wij hebben niets te winnen bij separatisme”.

Eerst en vooral wil ik mijnheer Verhofstadt op een gelijkaardige manier toespreken: “Zeg het dan. Som ze dan op al die voordelen die België voor Vlaanderen in petto heeft”. Om de vele grendels, pariteiten, convergenties…, waarin de Vlamingen, werkgevers en werknemers, worden opgesloten, kan het toch niet gaan?

De huidige minister van Buitenlandse Zaken, die weet het: alleen via België kan Vlaanderen ernstig meespelen in Europa en in de wereld. Dat is nu eens een diplomaat met visie die langs die weg neerkijkt op Slovenië dat thans de Europese Unie voorzit. Een van zijn voorgangers, Leo Tindemans, heeft nooit vergeten hoe het ontzagvolle Congo het grote België bedacht met “Viva bouma, patatten met saucissen”.

De interim-premier kan eventueel steun zoeken in de vragenlijstjes in het weekblad Humo ( nr 2, 8 januari’08) waar Marc Reynebeau op de vraag naar “de belangrijkste gebeurtenis, evolutie, trend van het voorbije jaar 2007” antwoordt: “De verbijsterende lichtzinnigheid waarmee het splitsen van België wordt voorgesteld als een realistische optie”. Maar in hetzelfde weekblad, op dezelfde vraag komt van Siegfried Bracke het realistische antwoord: “Het naderende einde van België als bruikbaar bestuursniveau”… Dat denken wij ook binnen de Vlaamse Volksbeweging. Men probeert “separatisme”, “separatist” als scheldwoorden te hanteren voor al wie zich op een doordachte manier wil bevrijden van het voor Walen en Vlamingen inefficiënte afremmende provincialistische België. Maar het maakt geen indruk meer.

Ik hoorde onlangs hoe José Happart zich als voorzitter van het Waalse parlement afvroeg waartoe “ce niveau intermédiaire de la Belgique” nog wel diende? Marleen, volg het voorbeeld van José.

Ik hoor voortdurend hoe de Vlaamse minister-president Peeters zijn “copernicaanse revolutie” erdoor wil krijgen. Rudy, “suivez l’exemple” van Kris. We hebben geen nood aan een interim-premier en interim-vice-premiers die in hun federaal circus een octopus laten optreden. Ik wil integendeel een kwartet bestaande uit José, Marleen, Rudy en Kris.

Dames en heren, ik geef u tot besluit mee dat het onafhankelijkheidsbetoog van de Vlaamse Volksbeweging een hedendaagse assertieve en open kleuring heeft, waarin de Belgische Staat, in de geest, al tot een voorbije, overwonnen fase behoort.

Vandaar ook dat de “België-barst-stijl” er in een versneld tempo een status van folklore krijgt. Separatisme om het separatisme is geen doel. Wat erop volgt is dat wel.

Onafhankelijkheid is bij uitstek een positieve situatie, een toestand van ontvoogding, van zelfstandigheid. Het gaat om volwassenheid die meteen impliceert dat men zich voluit naar de buitenwereld keert om er actief hechte samenwerkingsverbanden op te bouwen, uiteraard met Wallonië, uiteraard met Nederland.

Benno Barnard, een auteur die ik hoog schat, en die ik altijd dankbaar blijf omdat ik dankzij hem de heerlijke Josef Roth heb leren kennen, schreef voor enkele dagen een merkwaardig stuk over de “Taalunie”. Ik citeer hem met groot genoegen: “Het louter bestaan van een Taalunie betekent een erkenning van onze gezamenlijke geschiedenis en een relativering van het belang van de staatsgrens tussen Nederland en België /…/

Wij Nederlandstaligen vormen een van de oudste burgerlijke gemeenschappen in Europa. Wat meer is, wij hebben die zelf vorm gegeven …” (Knack, nr. 3).

Een confederatie van Vlaanderen, Wallonië en Nederland zorgt voor een spectaculaire schaalvergroting waarbinnen wij als zelfbewuste burgers leven, en van waaruit wij zelfbewust de wereld intrekken. In die confederatie zal de herinnering aan het provincialistische België van weleer snel vervagen. Een gelukkig nieuwjaar

Eric Defoort

18 januari 2008

Mac is back

De Republikein John McCain is een taaie. De (politieke) oorlogsheld is na de voorverkiezing in South Carolina helemaal terug.

Derk-Jan Eppink, Knack blog 21/01/2008

Als één eigenschap het leven van de 71-jarige John McCain kenmerkt, is het zijn vermogen tot wederopstanding uit de politieke dood. Weinigen hebben de veerkracht van deze Republikeinse senator uit Arizona, die zaterdag de belangrijke voorverkiezing in South Carolina won. In 2000 verloor hij diezelfde voorverkiezing van George W. Bush na een ongekend vuile campagne tegen hem. McCain leek zelfs een half jaar geleden nog uitgeteld in de strijd om het Witte Huis toen zijn campagne vrijwel failliet was. Hij werd afgeschreven. Maar de Lazarus van de Amerikaanse politiek loopt weer lachend voorop.

McCain maakt een goede kans op de Republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen. Hij is na zijn overwinning in South Carolina een sterke kandidaat in de voorverkiezing van Florida op 29 januari. Zijn grote tegenhanger daar is de vroegere burgemeester van New York, Rudy Giuliani, die alles inzet op Florida. Maar Giuliani scoorde slecht in de voorverkiezingen van New Hampshire, Michigan en South Carolina en in de caucuses van Iowa en Nevada. Het ziet ernaar uit dat Fred Tompson, ex-senator uit Tennessee, stopt na zijn nederlaag in South Carolina. Daarmee blijven Mike Huckabee, voormalig gouverneur van Arkansas, en Mitt Romney, ex-gouverneur van Massachusetts, als concurrenten over. McCain deed het zaterdag zelfs verrassend goed onder sociaalconservatieven. Maar de kern van McCains steun waren beroepsmilitairen en veteranen in de kuststreek van South Carolina, waar verschillende marine- en luchtmachtbases gelegen zijn.

NAR HANOI HILTON

De marine is de bakermat van McCains roem. Hij werd in 1936 geboren in de Panamakanaalzone. Zowel zijn vader als zijn grootvader was admiraal. McCain genoot een marineopleiding maar wierp geen hoge ogen. Hij was tegendraads en opvliegend. McCain wou actie en werd gevechtspiloot. In 1967 ontsnapte hij op de USS Forrestal ternauwernood aan de dood tijdens een brand op het vliegdek toen hij in zijn A-4 Skyhawk zat. Kort nadat hij uit de cockpit kroop, explodeerden de bommen onder zijn toestel. McCain raakte gewond, 132 militairen kwamen om het leven.

McCain werd daarna overgeplaatst naar het vliegdekschip USS Oriskany om met zijn gevechtsvliegtuig aanvallen uit te voeren op doelen rond Hanoi. Zijn toestel werd echter geraakt door Noord-Vietnamees luchtdoelgeschut en stortte neer in het Truch Bachmeer nabij Hanoi. McCain overleefde de klap en werd aan wal getrokken. Daar wachtte hem een woedende menigte, die de Amerikaanse piloot wou lynchen. Na zwaar te zijn toegetakeld, namen Noord-Vietnamese militairen McCain mee en lieten hem halfdood in een cel achter. Later werd hij ondervraagd en zwaar gemarteld. Toen de Noord-Vietnamezen hoorden dat McCain de zoon van een Amerikaanse admiraal was, wilden ze hem gebruiken voor een propagandastunt.

McCain mocht vervroegd terugkeren, maar hij weigerde omdat zijn kompanen niet mee mochten. Hij werd voor eenzame opsluiting naar het beruchte 'Hanoi Hilton' gestuurd. Hij zat vijf jaar in krijgsgevangenschap. Ondervragers braken vrijwel al zijn ledematen en gewrichten. McCain kan bijvoorbeeld zijn haar niet kammen omdat hij zijn armen niet boven zijn hoofd kan heffen. In 1973 werd hij op krukken vrijgelaten.

TEGENDRAADSE REPUBLIKEIN

Na zijn terugkeer onderhield hij namens de marine de banden met de Senaat. Het was zijn eerste intrede in de politiek. Zijn eerste huwelijk liep na zijn vrijlating op de klippen, en McCain hertrouwde in 1979 met de zeventien jaar jongere Cindy Lou Hensley, de dochter van een rijke bierdistributeur in Arizona. Via het contactennetwerk van zijn schoonvader legde hij de basis van een politieke carrière. In 1982 werd hij Congreslid en in 1986 senator, als opvolger van het conservatieve icoon Barry Goldwater.

Senator McCain ging vaak tegen de stroom in. Hij keerde zich tegen financiële giften van lobbygroepen en lanceerde de wet McCain-Feingold, die voorziet in publieke campagnefinanciering. Hij keerde zich heftig tegen het 'oormerken' van de Amerikaanse begroting, waarmee senatoren speciale projecten in de eigen kieskring financieren. Die praktijk leidt tot enorme extra uitgaven. En hij kreeg het geregeld aan de stok met conservatief-religieuze kopstukken, zoals Jerry Faldwell, die hij ooit 'agenten van intolerantie' noemde. Die koppigheid bemoeilijkte vaak zijn positie in de Republikense partij en gaf McCain het etiket van buitenbeentje.

VUILE CAMPAGNE

In 2000 wierp hij zich op als kandidaat voor het presidentschap. McCain won in New Hampshire van George W. Bush, waarna South Carolina beslissend werd. Het team van Bush lanceerde vuile roddels tegen McCain. Hij zou zijn medegevangenen in 'Hanoi Hilton' in de steek hebben gelaten, hij zou een zwart buitenechtelijk kind hebben verwekt en zijn vrouw zou aan de drugs zijn. Het aartsconservatieve South Carolina schrok terug en koos voor Bush. McCain was politiek dood en hij was woedend. In de Senaat stemde hij demonstratief tegen initiatieven van Bush. Pas na 11 september 2001 konden de president en McCain weer door één deur.

Acht jaar later heeft hij zijn revanche. McCain won met een schone campagne en gaf een overtuigende overwinningsspeech, met zijn vrouw en zijn 95-jarige moeder op het podium. Hij is gematigd (hij wil de gevangenis in Guantanamo Bay meteen sluiten), maar ook voldoende conservatief (hij was altijd tegen abortus). Het ziet ernaar uit dat de Republikeinen in hun dwarsligger de beste kandidaat zien om te winnen van de Democraten. Mac is Back .

Derk Jan Eppink

VALKENIERS: “ZE MOETEN WEER BANG VAN ONS WORDEN”

De schrik van het Belgische establishment

Stel dat de staatshervorming niet lukt, dan zijn het verkiezingen op ons terrein. Dan zullen ze opnieuw bang van ons zijn. Dat is ook onze opdracht: ze moeten weer bang van ons worden.”

‘Waarom wilt u voorzitter worden?’

“Omdat ik denk dat ik met mijn profiel van zakenman, rechts sociaal conservatief, Vlaams-nationalist en wereldburger een bijdrage kan leveren aan Vlaanderen en de partij.”

Er is niks mis met het partijprogramma

“Ik heb het programma van Vlaams Belang goed gelezen. Ik daag iedereen uit om daar dingen in te vinden die schokkend zijn.”

“Ik sta achter het programma en de doelstelling Vlaanderen onafhankelijk. Ik ga voor een Vlaanderen met een identiteit die gedurende eeuwen is gegroeid vanuit onze christelijk-humanistische waarden, met onze taal en cultuur.”

“Normen evolueren, maar als het gepaard gaat met een schokgolf zoals we er nu een beleven, dan raken de mensen ontheemd.”

Stijl

“Mijn stijl – als ik verkozen word – zal er een zijn van openheid en transparantie waar mogelijk. Een leider moet luisterbereid zijn, hij moet toelaten dat ook de andere teamleden scoren, maar als er beslist moet worden, moet hij dat ook doen.”

“Ik heb geen problemen met meningen die verschillen. Alleen, als de beslissing is genomen, moeten de neuzen in dezelfde richting staan.”

Spreken is zilver, zwijgen is goud…

“Politici worden verkozen, ze moeten in het nieuws komen en kunnen zich niet wegsteken. Maar sommigen zouden eens moeten leren dat als spreken geen meerwaarde biedt, het beter is te zwijgen!”

‘Dedecker en de N-VA zijn ook rechts en Vlaams, maar niet geïsoleerd?’

“Dat durf ik te betwijfelen. De dag dat Lijst Dedecker en de N-VA echt een bedreiging zullen vormen voor België, die dag zullen zij net als wij in een cordon sanitaire zitten. Ons vreemdelingenstandpunt is enkel een alibi, het gaat om ons Vlaams-nationaal standpunt.”

“De Wever heeft er ook al eens van mogen proeven. Hebt u de reactie gezien toen zijn partij een paar keer scherp en gevaarlijk uit de hoek kwam? Ze hebben geprobeerd op hem een karaktermoord te plegen.”

De Wever haalt vaak zwaar uit nar het Vlaams Belang…

“Hij moet zich toch positioneren. Vandaag is hij een concurrent, morgen kan hij onze bondgenoot zijn.”

Rechts of populist?

“Ik zie me eerder als radicaal rechts. Radicaal betekent beginselvast. Ik ben dat liever dan populist te zijn. Populisten praten mensen naar de mond. Wij merken dingen op, wij constateren de feiten, we creëren ze niet. Dedecker is een populist, wij hebben een overtuiging.”

Wat met de monarchie?

“Ik ben republikein. De monarchie is uit de tijd en er is niets democratisch aan. Ik heb ook geen enkele affiniteit met dat huis.”

“Ik kan me inbeelden dat veel mensen geboeid worden door hun hoge ‘Dag Allemaal’-gehalte. Maar bij mijn weten hebben ze buiten dat nog nooit in de geschiedenis iets gedaan om zich geliefd te maken bij de meerderheid van het land.”

Is het Vlaams Belang een anti-islam-partij?

“Ik denk dat we ons ernstige vragen moeten stellen of de islam compatibel is met onze waarden en normen. Als ik naar de praktijk kijk, dan is het antwoord ‘neen’.”

Bruno Valkeniers in Het Laatste Nieuws, 19.01.08

“VLAAMS BELANG STAAT VOOR REVOLUTIE”

Waarom?

“Als ik mijn droom van een onafhankelijk Vlaanderen wil waarmaken, moet ik dit gewoon doen.”

Geen discussie over het programma

“Het klopt dat er interne meningsverschillen waren over het afsluiten van een samenwerkingsverband met Lijst Dedecker. Maar dat moet kunnen. Het ging hier over de te voeren strategie, en niet over het programma. Over het einddoel – wat willen we bereiken met onze partij? – is er op geen enkel moment twijfel of discussie geweest.”

Niet over een nacht ijs

“Ik zit al heel lang in de Vlaamse Beweging en volgde de politiek op de voet. (…) Ik heb mij ook een doel gesteld, en dat doel is niet persoonlijk participeren aan de macht, zoals Peter Leyman allicht voor ogen had (ex-topman van Volvo die door CD&V werd binnengehaald en in het parlement gedropt, maar die nu alweer weg is…).”

“Mijn doel is het cordon doorbreken en zo de onafhankelijkheid van Vlaanderen dichterbij brengen. En die kans gaan we krijgen, daarvan ben ik overtuigd. Mijn droom is ooit de onafhankelijkheid van Vlaanderen te vieren.”

Vlaams Belang blijft Vlaams Belang

“De boodschap blijft dezelfde. Het Vlaams Belang is het Vlaams Belang. We gaan geen bocht nemen. Maar de stijl waarmee de boodschap gebracht wordt, moet veranderen. Al besef ik dat we fel moeten blijven, willen we gehoord worden door de media.”

‘De staatshervorming staat in het middelpunt van het politieke bedrijf; maar het Vlaams Belang komt niet in het debat voor’ (De Tijd)

Redactie: dat is niet de schuld van het Vlaams Belang, maar van de media die er alles aan doen om onze partij dood te zwijgen nu het voortbestaan van België op de helling staat…

“Als de geesten geëvolueerd zijn tot waar we vandaag staan, bevestigt dat alleen maar wat het Vlaams Belang al dertig jaar zegt: dat in dit land niets meer kan zonder ernstige toegevingen van Vlaanderen.”

Staatshervorming wordt maat voor niets

“Ik vrees dat de gesprekken weer eens op niets zullen uitdraaien. Hoe dikwijls hebben we het zo al niet geprobeerd in dit land? Daarom vinden wij dat het hoog tijd is dat de Vlamingen vertrekken vanuit hun eigen kracht en ophouden met België tot elke prijs te willen redden.”

Plan B

“Laat ons plan B op tafel gooien en van gemeenschap tot gemeenschap onderhandelen over de zaken die we eventueel nog gemeenschappelijk willen doen. En ik besef maar al te goed dat ook die onderhandelingen iets zullen kosten, maar dan zal het wel eenmalig zijn.”

‘De bedrijfswereld is niet voor eens splitsing van België”…

“Ja en neen. Het rapport van de denkgroep ‘In de Warande’ is ondertekend door enkele belangrijke bedrijfsleiders. En er zijn er tientallen die het niet ondertekend hebben omdat ze vreesden voor mogelijke economische gevolgen: chantage, verlies van klanten… En dat kunnen bedrijfsleiders zich niet permitteren. Maar ga eens met hen praten. Je hoort altijd hetzelfde: zoals het vandaag is, kan het niet verder, doe desnoods maar de volgende stap.”

Vlaamse partijen vergissen zich van strategie

“De klassieke Vlaamse partijen willen van boven naar beneden tot een confederatie komen. Fout! Een confederatie moet je opbouwen van onderen naar boven. Vandaar mijn vraag: laat ons dat gesprek van gemeenschap tot gemeenschap voeren.”

De toekomst van Brussel ligt in Vlaanderen

“Als Vlaamse Beweging zijn wij Brussel vandaag al lang kwijt, maar toch ligt de toekomst van Brussel in Vlaanderen. Ik zie twee leefbare opties voor Brussel: een tweetalige stad in een onafhankelijk Vlaanderen, of een Europese stad naar het voorbeeld van Washington DC in de Verenigde Staten.”

“Brussel ligt waar het ligt: ingebed in Vlaanderen, zelfs als de Brusselaars kiezen voor een alliantie met Wallonië. Je kan Brussel niet verhuizen, dat is nu eenmaal Vlaams grondgebied.”

Forza Flandria?

“Als we in Vlaanderen iets willen bereiken, moeten we van het cordon sanitaire af. Ik vind dat we in Vlaanderen meer kansen moeten grijpen om met alle nationalistische en rechtse partijen samen te werken.”

“De vijanden van Vlaams Belang zitten niet bij Lijst Dedecker of de N-VA. Als ik tot voorzitter word verkozen, wil ik in samenspraak met de partij via contacten en netwerken openingen proberen te creëren. (…) Maar het zou ook kunnen dat de opportuniteiten tot samenwerking zich vanzelf aandienen als de Octopus-gesprekken mislukken.”

Vlaams-nationale partij of anti-vreemdelingenpartij

“Voor mij is het heel duidelijk een Vlaams-nationalistische partij.”

“Maar als je dat zegt, heeft dat consequenties. Vlaanderen is een staat in wording, op zoek naar een identiteit, ingebed in Europa, met een eigen taal en een heel oude cultuur beïnvloed door de Westerse christelijk-humanistische waarden en normen. Die taal en cultuur willen wij behouden. Daarom zeggen wij dat massale immigratie zonder inburgering, assimilatie of aanpassing nefast is.”

Niet de vreemdelingen op zich zijn het probleem

“Ik geef toe: er zijn heel veel migranten die zich inburgeren, aanpassen en assimileren, maar er zijn er ook veel die dat niét doen. Zij zijn het probleem.”

Geen migratieland

“Vlaanderen is geen migratieland, daar zijn we te klein voor.”

Een vreemde in eigen land

“De realiteit is dat veel Vlamingen zich ontheemd voelen. Ze hebben het gevole niet meer thuis te zijn in hun eigen land. Daar moet de politiek zich ook om bekommeren.”

In Vlaanderen, het land van de KMO’s, moeten werkgevers en werknemers de handen in elkaar slaan

“Wij willen ons nog meer profileren als een volwassen partij op sociaal-economisch vlak. Wij willen afstappen van de kunstmatig in het leven geroepen strijd tussen werknemer en werkgever. Vlaanderen is het KMO-land bij uitstek. En in de meeste KMO’s staan werkgever en werknemer dicht bij elkaar, ze weten dat de neuzen in dezelfde richting moeten staan.”

Bruno Valkeniers in De Tijd, 19.01.08

Suedtirol Verrecke...

Het belgische model is dood

Gelukkig weten Amerikanen niet te veel over Belgische politiek. Na een satelliet-interview met ‘De Zevende Dag’ vroeg de cameraman op het dak van het CBS-gebouw mij of Brussel naast Belgie lag. Hij had gehoord dat beide iets met elkaar te maken hadden.

‘Bestaat België nog?

Zodra ik echter een politiek geinteresseerde Amerikaan ontmoet, volgt ondermijdelijk de vraag of Belgie nog bestaat. Ik dedramatiseer en antwoord dat Belgie zes regeringen heeft en er slechts één in moeilijkheden zit. Kortom: ‘Belgium is not yet running out of governments’. De verbazing over het aantal regeringen is meestal ook het einde van de dialoog.

De one liner waarmee ik de situatie probeer te redden, neemt natuurlijk niet weg dat er wel degelijk een probleem is. Internationaal wordt Belgie gezien als een land dat bezig is te verdwijnen. Het is een Kingdom in its final days.

‘België is afgelopen’

Het duurde lang voordat de internationale pers in de gaten had hoe ernstig de politieke crisis in Brussel was. Daarna kwamen alle grote Amerikaanse kranten met verhalen over het uiteen vallen van het land. De publieke opinie vatte de toestand met gekende haast samen: ‘Belgie is afgelopen, volgende onderwerp graag’.

Een internationaal handelsmerk

De federale structuren zijn natuurlijk wat taaier dan buitenstaanders denken maar zelfs de meest geoefende Wetstraat deskundige kan niet meer ontkennen dat het ‘Belgisch model’ vastzit. Tot voor kort was dit model een internationaal handelsmerk.

Ik herinner me hoe Jos Chabert, als Brussels minister voor het leven, naar Jeruzalem reisde om het Belgische model aan te prijzen voor de co-habitatie van Joden en Palestijnen. Ook in de Balkan crisis dook het ‘Belgisch model’ regelmatig op als modus vivendi voor bijvoorbeeld Bosnie-Herzegovina.

Zelfs de vroegere secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, zag het Belgisch model als oplossing voor de jarenlange blokkade in Cyprus. Het Belgisch model had dus een intrinsieke waarde.

Bouwstenen

Eerlijk gezegd, zitten er in het Belgisch model veel bouwstenen voor het construeren van een maatschappij met bevolkingsgroepen die om één of andere redenen fricties hebben. Denk maar aan de scheiding tussen zaaks- en persoongebonden materies. Daarmee kan men een culturele autonomie bewaren binnen een samenleving die één fysieke infrastructuur veronderstelt.

Voor Sarajevo is zoiets nu een oplossing. Ook in Kosovo zal de EU elementen uit het Belgisch model voor de dag moeten halen om een samenleving levenswaardig te houden, naast uiteraard de financiele steun.

Geen exportmiddel meer

Maar de voortdurende crisis heeft het ‘Belgisch model’ als exportmiddel kapot gemaakt. Een Belgische minister van Buitenlandse Zaken moet nu in het buitenland uitleggen dat Belgie nog bestaat. Ook de premier krijgt overal vragen. Tijdens een bezoek aan de Algemene Vergadering van de VN moet dat vrij irritant zijn geweest.

De lamme en de blinde

En ook het internationale zakenleven vraagt zich af hoe het nu eigenlijk zit. De buitenwereld ziet dat er in dat model ergens een ongeneesbaar virus van splitsing zit. De politicus die nu naar Israel, de Balkan, Congo of Cyprus trekt met het ‘Belgisch model’ wordt weggelachen. Zo gaat De Gucht geregeld naar Congo om te spreken over nationale eenheid. Dat is gelijk de lamme die de blinde vertelt hoe hij de marathon kan winnen.

Derk Jan Eppink

Israël sluit Gaza af

Sarkozy zingt de Vlaamse leeuw

Start van de octopuswerkgroep

Servië klaar voor afscheuring Kosovo

di 15/01/08 - De Servische regering heeft een plan goedgekeurd voor het geval Kosovo zich afscheurt.

De maatregelen zijn afgesproken op een spoedberaad van de regering, maar ze blijven geheim.

Vermoedelijk zal Servië de grens met Kosovo sluiten en een economische blokkade doorvoeren. Mogelijk wordt de stroom ook afgesneden.

Er is ook sprake van diplomatieke sancties tegen landen die Kosovo erkennen als onafhankelijke staat.

Kosovo is van plan om snel de onafhankelijkheid uit te roepen, mogelijk al volgende maand.

Deze video gaat over de terreur die de Servische (christelijke) minderheden in Kosovo moeten doorstaan. Ze worden al te vaak het slachtoffer van terreur door Albanese extremisten. In het gedrang rond de onafhankelijkheid mag deze christelijke minderheid niet vergeten worden.

http://www.solidarite-kosovo.com/

Gebruik Nederlands in Brussel neemt toe

ma 07/01/08 - Brussel heeft meer inwoners die erg goed Engels spreken dan inwoners die erg goed Nederlands kennen. Dat blijkt uit een taalonderzoek van de Vrije Universiteit Brussel.

Toch neemt het gebruik van het Nederlands in Brussel toe, onder meer in de administratie en de ziekenhuizen, lang één van de pijnpunten.

Steeds meer Frans- en anderstaligen leren Nederlands om een goede job te vinden en zien de meertaligheid van Brussel als een verrijking.

Maar tegenover de termen 'Vlaams' of 'Vlaming' koesteren de Brusselaars vooral negatieve gevoelens. Die worden geassocieerd met extremisme en extreme standpunten.

De volledige studie vindt u op www.brusselsstudies.be

Erasmusjongeren niet tuk op Vlaanderen

ma 14/01/08 - Er studeren nog altijd weinig buitenlandse jongeren aan Vlaamse universiteiten en hogescholen. Ook het omgekeerde geldt, want amper 2 procent van de Vlaamse studenten waagt zich aan een Erasmusuitwisseling. Dat schrijft De Standaard.

In het schooljaar 2005-2006 studeerden 3.157 buitenlandse Erasmusstudenten in Vlaanderen, nauwelijks 2 procent van het totaal aantal ingeschreven studenten.

Volgens Theo Francken van het kabinet van minister Geert Bourgeois (N-VA) heeft dat niet te maken met het geringe aantal cursussen dat in het Engels gegeven wordt.

"Ook bij de buitenlandse studenten die zich inschrijven voor een volledige cursus daalt het aantal de laatste jaren en die mensen volgen op dit moment al cursus in het Engels", aldus Francken.

"Vlaanderen blijkt niet echt de aantrekkelijkste regio om te komen studeren, ook niet als de cursussen in het Engels worden aangeboden", luidt het.

Bart Hendrickx, de directeur van het International Office van de KUL spreekt dit tegen. "Het Vlaamse hoger onderwijs zou zichzelf wel nog wat beter kunnen verkopen en zich ook wat flexibeler kunnen opstellen", stelt hij in het Radio 1-programma De Ochtend.

Vlaams minister van Wetenschapsbeleid Patricia Ceysens (Open VLD) volgt de redenering van Geert Bourgeois niet.

Volgens haar kan een hoger aantal lessen in het Engels wel degelijk buitenlandse studenten aantrekken. "Een expertenbureau geeft de aanbeveling om de taalregeling in het hoger onderwijs aan te passen", zegt Ceysens.

Over een conflict met collega Bourgeois wil Ceysens niet spreken. "We volgen enkel het rapport-Soete, dat zegt dat Vlaanderen internationaal, innovatief en een open kenniseconomie moet zijn."

Van de 3.157 Erasmusstudenten in Vlaanderen studeerde ruim de helft aan de universiteit. De resterende 1.400 jongeren studeerden aan een hogeschool.

Buitenlandse jongeren kiezen het vaakst voor de KU Leuven (763), gevolgd door de UGent (634), de UA, de VUB en de Universiteit Hasselt. Bij de hogescholen heeft de Katholieke Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen met 205 exemplaren het grootste aantal buitenlandse studenten.

Ter info, ook het aantal Vlaamse jongeren dat met een Europese beurs zijn vleugels uitslaat, blijft erg klein. Ook dat aantal blijft al jaren hangen rond de 2 procent.

bron: "De Redactie"

Let vooral op het begrip "conservatieve taalwetgeving"

Lettre Ouverte

« Bienvenue chez les Ch’tis », le dernier film de Dany BOON qui sort ce 20 février, est appelé, paraît-il, à faire un tabac dans la région. Il s’agit de l’histoire d’un postier du midi sanctionné (!!!) par un déplacement à Bergues, endroit où l’essentiel du tournage s’est déroulé : « une sorte de Pôle Nord…ça meurt jeune là-bas ! » selon la réplique de l’un des acteurs !

Cette gaudriole réjouira sans doute une partie des spectateurs « norpadcalésiens » acceptant de se désigner sous le sobriquet de « ch’tis »… ce qui n’est le cas ni des Flamands, ni des Boulonnais, ni des Hennuyers (on y parle le « rouchi »), ni des Lillois ni de bien d’autres, qui ne se reconnaissent pas dans cette appellation accolée aux Poilus du bassin minier dans les tranchées de 1914-1918 ! Ce mot « ch’ti » est aussi une injure pour le picard, qui est la première langue littéraire de la France, bien avant le francien qui allait devenir le français. Le « ch’ti » actuel n’est guère plus qu’une certaine prononciation du français arrosée d’une bonne dose de vulgarité, selon les vrais Picards eux-mêmes.

Les Flamands de France restent pantois devant cette véritable colonisation « ch’ti », eux qui livrent un combat sans issue pour sauvegarder leur langue millénaire interdite par l’Etat français. Cette langue, le flamand, est celle de Sint Winoksbergen (« ch’est quo cha ? » plaisanterait sans doute notre comique « ch’ti »). Pour son information, il s’agit du vrai nom flamand de la bonne ville de « Bergues- Saint Winoc » où la pratique du chti est aussi incongrue que celle du papou ! On n’y a jamais parlé ce patois ! Il existe à Bergues des tonnes (oui, des tonnes !) d’archives écrites en flamand, jamais traduites, et que bientôt plus aucun Flamand de France ne sera en mesure de traduire ! De notre passé et de notre culture, les Français ont fait table rase. Aussi, avons –nous envie de répondre à Monsieur BOON et à ses imitateurs : « Bergues et le Westhoek ne sont pas un « ch’tiland » pour Bobos déracinés amateurs d’exotisme quart-mondiste !»

Dans une interview à la Voix du Nord le 8 janvier, le nouvel ambassadeur de l’identité régionale assure en s’excusant « utiliser les clichés pour les démolir ». L’effet sera inverse : le renforcement garanti – le rire aidant !- de ces clichés dans la France entière ! Bravo l’artiste ! Mais tout n’est pas perdu : cet effet sera quand même « payant » pour son auteur !

Tout cela en dit long sur le délabrement de l’identité régionale, véritable champ de ruines ! On pourrait y ajouter l’affligeante promotion du « 62 » par le Conseil Général du PdC pour les futures plaques d’immatriculation ! « Le Ch’ti se repère à sa plaque…le 62 fait partie de notre culture » selon le site du Conseil Général du « 62 » !…la liste de ce type de reniements identitaires est interminable !...et quel mépris pour le Peuple ! Passons sur les 24000 € que cette campagne coûtera aux contribuables du « 62 » pour renforcer leur propre abrutissement !

Pour démolir les clichés, il existe une solution plus radicale et plus efficace, celle consistant à restaurer la véritable identité de notre région, enracinée dans plus de 15 siècles d’Histoire ! Et pour commencer, la réhabilitation d’un véritable nom de Région pour remplacer celui de « Nord - Pas de Calais » sans personnalité et qui fait honte à tout régional un tout petit peu cultivé !

Nous nous appelons « FLANDRE ARTOIS HAINAUT », nous sommes les « PAYS-BAS FRANÇAIS » ou mieux, les « PAYS-BAS DU SUD ». Nous avons une identité et une vocation nordiques (en tant que riverains de la Mer du Nord) et non méditerranéenne. Nous avons l’ambition d’accéder à la prospérité et à la santé de nos voisins septentrionaux ! Nous étions l’une des plus riches provinces d’Europe avant de nous retrouver annexés dans ce « norpadcalé » français qui détient tous les Oscars de chômage, de pauvreté, de RMI, d’illettrisme, de mortalité infantile, d’alcoolisme, de pollution ! Le vocable « ch’ti » représente tout ça pour les gens de l’extérieur, même avec la connotation – très réelle - de convivialité et de sympathie attachée aux « Gens du Nord » ! La dérision comme arme, c’est un peu court ! C’est se complaire de manière morbide et démagogique dans l’immobilisme !

NOUS NE VOULONS PAS DE CETTE IDENTITE CALAMITEUSE !

Notre Région doit reconquérir sa personnalité authentique !

Il est temps que les habitants, les élus et les médias se réveillent et engagent un véritable combat sans complexes pour sortir

Et pourquoi Dany BOON, dont on ne peut douter de son attachement à sa région, ne pourrait-il pas utiliser sa notoriété pour ce combat là ? Notre soutien lui serait assuré !

Lille, le 13 janvier 2008

Régis DE MOL

Président de l’Alliance Régionale Flandre Artois Hainaut

www.alliance-regionale.org

www.pays-bas-francais.org

Maingain: "Eerder Bye Bye Flanders dan Bye Bye Belgium"

De chantage van de Vlaamse partijen met hun eisen en het separatisme kan leiden tot een "Bye Bye Flanders", verklaarde FDF-voorzitter Olivier Maingain vanmiddag op RTL-TVI. CD&V-Vlaams parlementslid Eric Van Rompuy stelde dan weer dat het heropenen van het debat over de taalgrens kan leiden tot het "ontploffen van België".

Regering
Olivier Maingain zei dat hij zich niet gebonden voelt door het ultimatum voor het vormen van een definitieve regering op basis van een institutioneel akkoord. "We hebben noch een resultaatsverbintenis noch een deadline om tot een akkoord te komen. We hebben alle tijd", meende de FDF-voorzitter die benadrukte dat enkel de Vlaamse partijen vragende partij zijn voor een staatshervorming.

Van Rompuy
Dat standpunt verwonderde Eric Van Rompuy: "U heeft tijd? Maar er moet tegen 23 maart een institutioneel akkoord zijn of anders is er geen regering meer." "Ik ben niet gebonden door een deadline. Er is een regering in functie", repliceerde Maingain. De prioriteiten liggen volgens hem op het sociaal-economisch vlak, en voor er een nieuwe regering komt, dient er een andere formule voorgesteld te worden.

Taalgrens
Ook over de taalgrens stonden beide politici lijnrecht tegenover elkaar. "Indien u wil dat België ontploft, moet u het debat over de taalgrens maar heropenen", stelde Van Rompuy. Maingain antwoordde dat hij wel degelijk dat debat willen heropenen. De Franstaligen zijn volgens hem de "permanente chantage" meer en meer beu: "Indien jullie onze eisen niet willen aanvaarden, wordt het separatisme", stelde Maingain nog.

Bye Bye Flanders
Als men met separatisme dreigt indien de Franstaligen niet ingaan op de Vlaamse eisen, wordt het niet zozeer "Bye Bye Belgium" maar wel "Bye Bye Flanders" vermits de Franstaligen de continuïteit van België kunnen verzekeren, stelde Maingain. De FDF-voorzitter verwees hiermee naar de RTBF-fictie-documentaire.

bron: De Morgen

Wij steunen dus de heer Maingain volledig in zijn plannen om de taalgrens opnieuw in vraag te stellen, dan ontploft de boel gegarandeerd !

Luchthaven Charleroi opent nieuwe terminal

Madrid foltert!

Als een Bask klaagt dat hij of zij gefolterd is door de arm der wet, dan komt er uit Madrid steeds hetzelfde antwoord: “Ze moeten het zeggen van ETA”. Maar op 7 januari liep het fout toen een arrestant om 4 uur ’s ochtends op de spoedafdeling van een ziekenhuis in Donostia terechtkwam. Igor Portu werd daags voordien samen met een vriend aangehouden door de Guardia Civil in Arrasate (provincie Gipuzkoa). Ze worden verdacht van banden met de Baskische bevrijdingsorganisatie ETA en werden in afzondering geplaatst. Dit betekent dat ze niemand te zien krijgen, ook geen advocaten. Tijdens het afzonderingsregime worden de arrestanten dagenlang verhoord door de ordediensten. In het ziekenhuis vertelde Igor Portu dat hij zwaar was afgetuigd. Dit bleek ook uit het medisch verslag dat in verschillende media uitlekte (zie http://www.gara.net/agiriak/20080107_parte_igorportu.pdf). Twee gebroken ribben, een doorboorde long, een zware bloeduitstorting aan het linkeroog en bloeduitstortingen over het hele lichaam werden vast gesteld. In een reactie zei de Guardia Civil dat Igor Portu zich tijdens zijn arrestatie verzet heeft: eigen schuld, dikke bult! Dit had kunnen kloppen, maar de arrestatie vond zondagmiddag plaats in het bijzijn van tal van getuigen. Die verklaren dat de jonge Bask zich op geen enkele manier heeft verzet, wel in tegendeel.

De verontwaardiging over dit voorval is uiteraard groot, temeer daar het geen alleenstaand feit is. Hoewel de Spaanse overheid moderne foltertechnieken toepast die weinig of geen fysieke letsels teweeg brengen, komen er met de regelmaat van de klok harde bewijzen naar boven. Internationale instanties en mensenrechtenorganisaties hebben de situatie al meermaals aangeklaagd. Toch blijft Madrid het probleem hardnekkig ontkennen en gaat de criminalisering van de Baskische gevangenen- en mensenrechtenorganisaties gewoon voort. Zij weten zich hierin gesteund door de andere Europese lidstaten, die er voor terugdeinzen om de wantoestanden aan te klagen.
De Vlaams-Socialistische Beweging (V-SB) roept onze politici dan ook op om de Spaanse folterpraktijken scherp te veroordelen.

bron: www.v-sb.be

Het spook van de federale kieskring

Enkele politici en academici haalden het in hun hoofd weet ik veel hoeveel maanden geleden -de feiten doen er niet toe- iets uit hun hoed te toveren dat zij "een federale kieskring" noemen. Het voorstel is eigenlijk té pervers om te behandelen, maar het idee heeft de nota verhofstadt gehaald en het idee zal wel nog een aantal weken door de media spoken...

Het federale misbaksel belgië zoals het nu bestaat is het resultaat van jarenlange strijd. Het is de oorzaak van een (zoveelste) schisma binnen de Vlaamse beweging, van verkiezingsoverwinningen van de geëxplodeerde Volksunie en jarenlang geleuter en gemarchandeer. Het misbaksel is er nu, maar zal er -als het van ons afhangt- niet zomaar komen: liever een federaal misbaksel dan een misbaksel dat wel de naam "federaal" draagt, maar unitair is.

Enkele wereldvreemde academici gaan de jarenlange Vlaamse ontvoogdingsstrijd nu toch niet allemaal ongedaan maken door een hersenspinsel dat zij geconstrueerd hebben tijdens één van hun waarschijnlijk onwaarschijnlijk leuke bijeenkomsten van de politiek correcte paviapoliticologen.
Ik kan het mij al zo voorstellen hoe zij tot de draak van de federale kieskring zijn gekomen: na het drinken van hun muntthee en het eten van hun biologische droge koekjes en wie weet het inhaleren van farmaceutisch zeer verantwoorde dampen, zagen zij meer dan roze olifantjes, zij zagen een federale kieskring. Deze kieskring zou als een dam opgeworpen worden tegen het malafide, extreem-rechts, onverdraagzaam Vlaams-nationalisme, de waarlijke duivel.
De secretaris en woordvoerder van de politicologische bende nam terstond een pen ter hand en schreef onmiddellijk een technische uitvoering van de federale kieskring. "Haha," het zou de nationalistische honden leren !
Een bevriende krant publiceerde het uiteraard onmiddellijk en de bevriende pers zorgde er meteen voor dat het op de politieke agenda kwam, want enkele bevriende politici namen het idee van de onfeilbare politicologen alvast heel graag onder de arm.

De bastaard staat nu op de politieke agenda en dreigt wet te worden.
De federale kieskring zou in geen geval een dam opwerpen tegen het Vlaams-nationalisme, maar zou wel een nieuwe hindernis kunnen worden, waar we nog voor jaren mee opgescheept zouden kunnen zitten, op weg naar de Vlaamse staatsvorming.

Kort de tegenargumenten op een rijtje...

• Dat de federale kieskring Vlaamse verkozenen zou opleveren is een fabeltje: lees het voorstel van de Pavia-groep er maar op na: "Kiest men voor de Kamer, verdient het aanbeveling om de evenredigheid van de vertegenwoordiging voor de provinciale kieskringen niet aan te tasten en om dus het aantal provinciale gekozenen gelijk te houden. Dit vanuit een bezorgdheid over proportionele vertegenwoordiging."
• Er moet geen paspunt betaald worden voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde !
  
• Een federale kieskring breidt het probleem Brussel-Halle-Vilvoorde uit tot heel Vlaanderen.
• Het idee gaat in tegen de "belgische logica". De grondwet verdeelt het land in taalgebieden.
• Er zijn twee totaal verschillende publieke opinies.
• De burger vraagt hier niet om, maar wel om meer Vlaamse bevoegdheden... Wie heeft er de verkiezingen gewonnen met welk programma? Enkele academici met het idee van de federale kieskring? NEEN
• Er zijn geen federale partijen in dit land
• "Sommige Vlaamse academici verdedigen het idee van een federale kieskring met het argument dat die de federale politici een grotere legitimiteit zou bezorgen. In een federale kieskring zouden bepaalde gekozenen immers verantwoording moeten afleggen aan alle Belgische kiezers, terwijl nochtans de andere gekozenen, van dezelfde partij, slechts tegenover de kiezers van hun provinciale kieskring verantwoording verschuldigd zouden zijn. Maar als we deze redenering doortrekken, zouden we tegelijk alle provinciale kieskringen moeten afschaffen en voor de federale verkiezingen alleen nog een federale kieskring mogen overhouden. Want enkel politici die door alle Belgen kunnen verkozen worden zijn in deze logica legitiem verkozen" Geert Bourgeois
• "Trouwens, wie zich absoluut geroepen voelt om democratische verantwoording af te leggen in het andere landsdeel, kan dat vandaag ook. Elke Belg is vrij om te kandideren in een kieskring naar keuze. Waar wachten sommigen nog op? De verdedigers van een federale kieskring zien nog iets over het hoofd: de afstand tussen de burger en de politiek zou in een federale kieskring gigantisch zijn, het democratisch deficit navenant. Nochtans is het precies dat democratisch deficit dat de pleitbezorgers van een federale kieskring zeggen te willen bestrijden." Geert Bourgeois

• De federale kieskring is een hinderpaal op weg naar de Vlaamse staatsvorming.

Weg met de bastaard !
En de vrienden-professoren raad ik in het vervolg aan om wijn te drinken...

In vino veritas.

Di Rupo vraagt volkstelling in Brussel en Rand

bron: DS

BRUSSEL - Laten we de bevolking van Brussel en de (hoofdzakelijk Vlaamse) gemeenten in de omgeving vragen waarbij ze willen horen, stelt PS-voorzitter Elio Di Rupo voor. Hij wil een talentelling.

Van onze redactrices

'Waarom gaat men ervan uit dat de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde haalbaar is en een volksraadpleging niet?', zegt Di Rupo in een interview met De Standaard. 'De vraag om BHV te splitsen komt niet van Franstaligen, maar ze kunnen er wel een antwoord op geven. Wel, dit is het antwoord van de PS.'

De PS-voorzitter doet zijn voorstel enkele dagen voor het begin van het Octopusoverleg, dat een uitweg moet bieden uit de communautaire crisis van de afgelopen maanden. Verwacht wordt dat ook een oplossing voor de splitsing van het kiesarrondissement BHV op het menu staat. De Franstalige partijen hebben daar altijd de uitbreiding van het Brussels Gewest tegenovergesteld, en Di Rupo verstevigt die eis nog.

Het idee van een federale kieskring, zoals premier Verhofstadt voorstelt in zijn nota, is Di Rupo genegen, maar kan in geen geval pasmunt vormen voor de splitsing. 'Ze moeten ons niet in ons gezicht uitlachen. Als het over BHV gaat, gaat het over Brussel en omgeving, niet over een federale kieskring', aldus Di Rupo.

Origineel is Di Rupo's voorstel niet. Het is een variant van soortgelijke voorstellen die onder meer MR-kamerlid François-Xavier de Donnea en de burgemeesters van de 19 Brusselse en 6 faciliteitengemeenten al formuleerden. De Raad van State heeft geoordeeld dat dergelijke referenda niet grondwettelijk zijn.

Het is met andere woorden nog maar de vraag hoe ernstig Di Rupo's voorstel genomen moet worden. Het lijkt vooral een provocatie. Veel details over hoe de volkstelling in haar werk moet gaan, geeft hij niet. Bovendien heeft de PS zich in het verleden nooit een voorstander van volksraadplegingen getoond.

De PS'er neemt vooral stelling in de aanloop naar het Octopusoverleg. Zijn uitspraken illustreren hoe moeilijk het communautaire klimaat blijft, ook nu de PS met oranje-blauw in de regering zit. Duidelijk is dat de Franstaligen ook nu hun vel zeer duur zullen verkopen in het dossier BHV.

In het interview legt Di Rupo zijn weigerachtige houding uit. 'De Vlamingen willen altijd meer. Er is altijd een volgende stap, heeft de ervaring ons geleerd. Na de splitsing zal men de afschaffing van de faciliteiten eisen.'

Voor hem moet een nieuwe staatshervorming vooral evenwichtig zijn. Hij schuift daarbij twee principes naar voren. Eén: elke stap moet een voordeel betekenen voor de hele bevolking, Vlamingen en Franstaligen. En twee: de overheveling van bevoegdheden naar de gewesten zonder de daarbij horende middelen kan niet. 'Je kunt Wallonië niet met nieuwe lasten opzadelen op het moment dat het zich economisch aan het ontwikkelen is.'

De PS'er spreekt zich niet uit over de slaagkansen van het Octopusoverleg. 'Ofwel zoekt men een nieuw evenwicht, ofwel is dit opnieuw een stap richting Vlaamse autonomie. Verwacht van ons niet dat wij aan dat laatste meewerken.'

Nota Verhofstadt: dertien zwarte plekken

De Franstaligen zijn ontevreden over de staatshervormingsnota van Guy Verhofstadt ('Verslag aan Koning Albert II over de hervorming van de instellingen')

Tactici zijn het altijd geweest, die Franstalige. Verontwaardiging plaatsen ze met snelheid tegenover de reacties van Vlamingen die - niet zelden in slaap gesust door nogal wat commentatoren met een hoog Guy-gehalte - wat later op gang komen.

Het zijn de Vlamingen die best alert zijn. Een eerste blik op de dertien ongelukken van Verhofstadt.

De nota Verhofstadt is een tactisch wapen in handen van Verhofstadt en Open VLD. De kritiek van de Franstaligen was voorspelbaar, de matige en trage Vlaamse reacties evenzeer.

De Vlamingen kunnen best een grondige analyse maken van de voorstellen en denkpistes van de premier, en wel om volgende redenen:

1. Het hele document illustreert de hopeloze ingewikkeldheid van het Belgische staatsbestel. De suggesties van Verhofstadt, weer goed op dreef met allerlei abstracte begrippen en hoge verwachtingen over ‘onderhandelde oplossingen’ maken het zo mogelijk nog ingewikkelder.

2. In tegenstelling tot wat hij laat uitschijnen, gaat hij uit van het afblokken van een grote staatshervorming en derhalve van het negeren van het verkiezingsprogramma van het Kartel.

3. Het gaat uit van het compleet afsluiten van de weg naar een verregaand confederalisme of een Vlaamse staatsvorming en derhalve van het afblokken van het verkiezingsprogramma van respectievelijk Dedecker en van Vlaams Belang

4. Voorstellen inzake homogenere bevoegdheden staan vol met uitzonderingen, koppelingen van het ene dossier aan het andere, sfumato-begrippen (convergentiecriteria, dubbele aanpak), halfslachtige oplossingen (‘inschakelingsbonus’), uitzonderingen, halfslachtige overdrachten.

5. Het meest essentiële dossier, dat van de inefficiënte en blijkbaar onbeperkte geldstromen naar Wallonië en Brussel (gevolg van de politieke en sociaal-economische verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië) blijft onbespreekbaar. Het enige argument hiervoor is de magische, maar demagogische uitspraak “In een federaal land is solidariteit essentieel”.

6. Gezinsbijslagen gaan niet aan de gemeenschappen. De gemeenschappen krijgen ‘zeggenschap’... Van een splitsing van gezondheidszorg is geen sprake meer.

7. Het zwaartepunt van de politiek verschuift niét naar de deelstaten, integendeel, wordt nog meer verschoven naar het federale niveau (een federale kieskring, een paritaire senaat die de staatshervorming zelf compleet kan doen stilvallen, en met samenvallende verkiezingen.

8. De federale overheid schuift de Vlaamse overheid opzij, met interventies inzake het Vlaamse standpunt over het minderhedenverdrag, inmenging inzake puur Vlaamse materie in de faciliteitengemeenten (schoolinspectie, vorming, sport, jeugd, bibkiotheken, mediatheken), het versoepelen van de rondzendbrief-Peeters

9. Er is sprake van de ‘mondernisering’ (lees: versoepelen) van de taalwetten in Brussel. Maar meer geld voor Brussel zou wel moeten lukken (‘herfinanciering gegrond’), en er is sprake van de ‘uitbouw’ van een echt ‘stadsgewest’, dat de huidige ‘interregionale hindernissen’ moet overwinnen. Iets dat men best goed volgt in ‘de regio errond’...Voor het stadsgewest mogen we ‘geen groeikansen onbenut laten’.

10. Verhofstadt acht het wenselijk de gedeeltelijke splitsing van ontwikkelingssamenwerking op te heffen en eenvormige ‘federale’ geluidsnormen (welke?) op te leggen.

11. Gewesten en gemeenschappen kunnen nieuwe bevoegdheden krijgen, maar... mits ‘beperking’ van de overdracht van federale middelen. Eenvoudiger: bevoegdheden zonder middelen. Dit zou worden gekoppeld aan meer fiscale autonomie

12. Verhofstadt vraagt of gewesten en gemeenschappen niet moeten bijdragen aan het betalen van interesten en aflossen van de openbare schuld van de federale overheid. Vlaams geld voor de Belgische put, of.. wie goed boert of zuinig was, springe bij?

13. Er komt geen onverwijlde en rechtlijnige splitsing van BHV en als er een komt moet Vlaanderen nieuwe faciliteiten toestaan: “Brussels” stemrecht voor Franstaligen in de faciliteitengemeenten.

10-01-2008 - Jan Van de Casteele - Doorbraak

via Iskander

Frank Vanhecke in Terzake

Allons enfants de la patrie...

Dit is wat Yves Leterme bedoelde toen hij de Marseillaise begon te zingen:

Een variatie van de Frans-Vlamingen op de Marseillaise

Tot aan de Zomme, godverdomme
Was het hier vroeger al van ons
Toen is Louis Quatorze gekomen
Met heel zijn bende franskiljons
Maar het tij zal ook hier eens keren
De jeugd van nu kan het nog beleven
Dan steken we de Leeuw op elk stadhuis
En voelen w'ons in Vlaanderen weer thuis
En kunnen wij het niet alleen
Steken we de koppen bijeen
De Bask en de Occitaan
Elzasser, Catalaan
Corse en Bretoen
Gaan het ook doen
Zo komt de nieuwe tijd.

Tektst: Walter van Balder

Benny Claessens in Humo

"Nu ben ik blij als de treinconducteur vriendelijk om mijn kaartje vraagt, het kan mij zelfs ontroeren. Maar ik word wel nog woest als ik lees dat Pieter Aspe in Humo pleit voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Het idee alleen al is te belachelijk voor woorden. Die felheid ben ik niet kwijtgeraakt."

1. Wij meenden u nochtans gezien te hebben op tramlijn 2 aan de halte Meir toen u begin november door enkele controleurs van De Lijn van de tram werd gehaald. Voor alle duidelijkheid: meestal gebeurt dit alleen maar als iemand niet betaald heeft...
2. Word maar woest, wij behouden ons gezond verstand.
3. U kan zich een onafhankelijk Vlaanderen niet voorstellen, een groot deel van de Vlamingen wel.
   
4. Nie wenen e, Benny

Benny bij de politie...

Klauwaert ledengedeelte

Het is zo ver ! We kregen al vele aanvragen van mensen die lid wouden worden, maar nu is het zo ver ! Het ledengedeelte van Klauwaert staat op punt. Hier kan u volop discussiëren over de politieke actualiteit en exclusieve toegang krijgen tot informatie en bestanden die uitgewisseld worden binnen de redactie van Klauwaert !

Schrijf u nu in op http://klauwaert.yourbb.nl

Nieuwe snel-Belgwet

Dit vingen wij onlangs op

Hallucinant.. Ga zitten alvorens u dit leest !

In een vraaggesprek met Jo Vandeurzen van de CD&V beschrijft Luc Van der Kelen in HLN wat het nieuwe "verstrenging" (!) van de snel-Belgwet zoal betekent. Het is werkelijk verbijsterend om te lezen wat er achter de rug van de gewone Vlaming door dit linkse parlement allemaal wordt uitgevreten.

Wat denkt u van deze: Alle meerderjarige kinderen van een vreemdeling die Belg werd en in België woont krijgen automatisch het recht op de Belgische nationaliteit, zonder dat ze nog naar België moeten komen.
Ze zullen alles kunnen regelen vanuit hun eigen land. Ze hoeven verder geen enkele band met België te hebben! . Het volstaat dat ze een ouder hebben die naar België emigreert en zich laat naturaliseren. Daarna volgt de hele clan in het buitenland: meerderjarige kinderen, hun kinderen enzovoort. Na een tijd heb je in alle landen hele kolonies Belgen.

"De hele wereld Belg" lijkt wel een devies van de regering, dwars tegen alle Vlaamse partijen in !
Met nieuwjaar een kaartje sturen volstaat om de "band" aan te tonen tussen de Belg en de kandidaat-Belgen!!!
Indien er twijfel bestaat over die band, die trouwens de enige voorwaarde is (!) om Belg te kunnen worden, MOET HET PARKET NAAR HET LAND VAN DE KANDIDAAT-BELG GAAN OM GINDER DE ZAAK TE GAAN ONDERZOEKEN !
Onze parketten hebben in België toch weinig of niets te doen.

Je moet hier dus nooit geweest zijn, maar je kan wel stemmen en alle rechten van een Belg uitoefenen .
Een betere en snellere methode om de islam te verspreiden werd nog nergens ter wereld uitgevonden, en het zal van België in de kortste keren een islamstaat maken.

Een volgens Vandeurzen veel toegepaste "truuk" in België is de volgende: zwangere vrouwen komen als toerist naar België en bevallen hier. Ze geven het kind niet aan bij hun ambassade. Volgens de Belgische wetgeving is dat kind dan statenloos, en heeft het dus recht op de Belgische nationaliteit.
Op basis daarvan eist de moeder een verblijfsvergunning, waarmee ze naar
het OCMW stapt voor een leefloon. Tenslotte kan ze dan, als ze lang genoeg in het land is, zelf de nationaliteit aanvragen.

Vandeurzen besluit: "Laurette Onckelinx heeft de aanpassing van de snel-Belgwet weggemoffeld in een verzamelwet met diverse bepalingen. Zo moet er niet apart over gestemd worden. Haar partij heeft het er namelijk moeilijk mee."

Wanneer zullen de ogen van de ongeïnteresseerde, zelfgenoegzame, volgevreten en ongelooflijk domme Vlamingen eindelijk opengaan?
Zich laten hersenspoelen door de linkse VRT en de gesubsidieerde media is uiteraard gemakkelijker dan zelf een kritisch oordeel te vormen over deze (zeker voor onze komende generaties) totaal rampzalige maatregelen !

Schol, en geef er ons allemaal nog eentje ..... zolang dat nog mag !

Uit goede bron

Bloedstollende getuigenis van Belgische buschauffeur !

De moord op Guido De Moor is geen toeval, en het bus-'incident' geen alleenstaand feit. Dat blijkt uit de bloedstollende getuigenis van de Belgische Sonia van Komen. Sonia werd als buschauffeur vijf jaar geleden zwaar gemolesteerd en heeft aan het voorval een levenslang trauma overgehouden. Maar na de recente moord op een bus in Antwerpen kan en wil ze niet langer zwijgen: 'Ik ben vijf jaar bang geweest. Maar nu wordt het tijd om mijn gezicht te laten zien. Ik ben zo kwaad.'

Het horrorverhaal begint aan de Sinksenfoor. Toen een Marokkaans koppel met buggy, grote beer, kind met een pak friet en een kinderfietsje de bus wilde opstappen, maakte Sonia daarover een onschuldige opmerking: 'Excuseer, maar dat fietsje met die zijwieltjes kan niet op de bus, want daarmee brengt u de veiligheid van andere passagiers in het gevaar'. 'De man vloog uit en binnen de kortste keren keerde heel de bus, die op dat ogenblik vol Marokkanen zat, zich tegen mij. Ik werd uitgescholden voor 'racist''. De gebruikelijke reactie van allochtoontjes die hun zin niet krijgen. Hun aangeleerd door de vluchtelingen-industrie.

Sonia had uit de anti-agressielessen van De Lijn begrepen dat ze beter niet kon reageren op het verbale geweld. Maar omdat ze aanvoelde dat de zaak uit de hand kon lopen, verwittigde ze toch maar haar baas. Op hetzelfde moment passeerde er een politiecombi, die ze kon tegenhouden. 'Twee agenten stapten in de bus. Ze maanden de passagiers aan om niet meer te eten in de bus en om zich wat rustiger te gedragen.' 'Rij maar door, mevrouw. Ze zijn gekalmeerd.' De politiemannen stapten weer uit. Maar toen begon de ellende pas echt.

'Het ging van kwaad naar erger. De mensen in de bus begonnen van alles kapot te maken. Een Belgische dame die in de Sint-Gumarusstraat op de bus stapte, was zodanig bang dat ze vroeg of ze bij mij mocht blijven staan. En toen ik het Stuivenbergziekenhuis naderde, zag ik dat een hele groep Marokkanen me stond op te wachten. Ze waren via gsm opgetrommeld door mensen in de bus.'

'Op datzelfde moment stapte een passagier naar voor. Hij begon me te slaan en trok aan mijn stuur. Ik ben bruusk gestopt, omdat ik anders een wassalon zou zijn binnengereden. Onmiddellijk kwamen alle Marokkanen aan het Stuivenbergziekenhuis naar me toegelopen. Ze omsingelden de bus en sloegen de ruiten stuk. Ik ben blijven zitten. Zelfs de politie kreeg de massa niet kalm. Uiteindelijk is er een interventieteam met matrakken (gummi-knuppels - Red.) aan te pas gekomen'.

Maar daar bleef het niet bij. Sonia van Komen: 'Ik ben ook bedreigd met de dood. 'Waar woont die madame?', riepen ze de hele tijd. 'We vinden ze wel'. Een jonge gast zei: 'Ik maak u kapot. Ik zit er niet mee in, want ik zal uit 'den bak' komen als een held'. Hij deed alsof hij een mes vasthad en maakte een beweging in de richting van mijn keel.'

Tot zover het relaas van de gewezen buschauffeur. Gewezen, inderdaad, want Sonia heeft de aanval nooit verwerkt en moest haar werk opgeven. Ook vijf jaar later heeft ze nog schrik en durft ze zonder honden de straat niet meer op. De recente gebeurtenissen geven haar een wrang gevoel. 'Ik kreeg destijds van het hoofd van het personeelsbeleid van De Lijn te horen dat ik er toch 'goed vanaf gekomen was'. Ik heb die dame toen gevraagd of ze dan aan het wachten was op een dode op de bus. Ze antwoordde mij dat het zo'n vaart wel niet zou lopen.'

Waarom lees ik deze dingen nooit in de krant? Ik ken zelf ook medewerkers van de Lijn en die mensen zeggen zelf wij vragen niet meer aan de mensen die opstappen. Het is gewoon te gevaarlijk geworden. Er is zo goed als niemand meer die betaald voor zijn rit buiten een enkeling, een brave Vlaming. De media verzwijgt systematisch al deze incidenten in opdracht van de beleidspartijen. Ze willen immers niet nog meer kiezers verliezen. En daar zijn alle manieren goed genoeg voor.

De octopuswerkgroep

• Yves Leterme (CD&V)
• Herman Van Rompuy (CD&V)
• Etienne Schouppe (CD&V)
• Bart De Wever (N-VA)
• Bart Somers (Open VLD)
• Patrik Vankrunkelsven (Open VLD)
• Caroline Gennez (SP.A)
• Geert Lambert (Spirit)
• Magda Aelvoet (Groen!)
• Didier Reynders (MR)
• Armand De Decker (MR)
• Olivier Maingain (FDF)
• Joëlle Milquet (CDH)
• André Antoine (CDH)
• Elio Di Rupo (PS)
• Jean-Claude Marcourt (PS)
• Philippe Moureaux (PS)
• Marcel Cheron (Ecolo)
• Jean-Luc Dehaene (CD&V)
• Guy Verhofstadt (Open VLD)

LDD: "Verhofstadt draait voor de Vlamingen de klok terug"

Gazet van Antwerpen - 08/01/2008
Het Belang van Limburg - 08/01/2008

De nota van Guy Verhofstadt aan de koning, die zopas openbaar gemaakt is, lokt veel gemengde reacties uit in de politieke wereld. N-VA wacht af, Etienne Schoupe (CD&V) vindt het "nuttig" en Vlaams Belang vindt het niet uitgebreid genoeg.

LDD: "Verhofstadt draait voor de Vlamingen de klok terug"

Lijst Dedecker noemt de nota van premier Verhofstadt een "onaanvaardbaar compromis".

"In plaats van in te spelen op de Vlaamse vraag naar meer autonomie wordt de macht van het Belgische establishment zo mogelijk nog versterkt", zegt de partij van Jean-Marie Dedecker.

"Verhofstadt draait de klok voor de Vlamingen terug tot de periode van voor het Sint-Michielsakkoorden", luidt het. "De federale kieskring houdt in dat Franstalige kandidaten van Aarlen tot Oostende kiezers kunnen ronselen, terwijl de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde moet worden gesplitst om precies dat te voorkomen. De taalkundig paritaire Senaat krijgt van Verhofstadt de bevoegdheid over de grondwet, zodat de Franstaligen voor eeuwig een blokkeringsleutel in handen krijgen", zegt LDD.

CDH: "ontgoochelend want onevenwichtig"

Ook het cdH vindt de nota van premier Guy Verhofstadt niet evenwichtig. "Ondanks een belovende titel blijft de nota niets meer dan een samenvatting van de Vlaamse eisen. Die raakt bovendien aan de Franstalige taboes zonder zelfs de Nederlandstalige taboes maar aan te snijden", zegt de partij.
Volgens het cdH gaat het om een "non paper" en moet de Groep van Twaalf zelf zijn werkzaamheden en de hervormingen waarover gepraat zal worden vastleggen. De humanisten willen dat de Franstaligen zo snel mogelijk een gezamenlijke strategie uitwerken.
Voor het cdH overstijgen de regionaliseringen die Verhofstadt opsomt ruim het onderhandelingskader. De passages over de financiering van de deelstaten vindt de partij dan weer gevaarlijk voor Wallonië en de Franse gemeenschap.
Lees alle andere reacties:

Leterme: "Interessant en belangrijk document"

Vicepremier Yves Leterme (CD&V) noemt de communautaire nota van Verhofstadt "een interessant en belangrijk document". "De hele kwestie is nu van de zaken niet alleen op papier te krijgen maar ook te zorgen dat er een akkoord rond komt en dat zal de opdracht zijn van de werkgroep die normaal volgende week start", zei Leterme aan de VRT-radio.

N-VA wacht op onderhandelingen werkgroep

De N-VA wil niet op concrete punten uit de nota van premier Verhofstadt over de staatshervorming reageren. "Waar het om gaat zijn de inhoudelijke voorstellen die tijdens de onderhandelingen van de werkgroep over de staatshervorming op tafel zullen komen", zegt partijwoordvoerder Piet De Bruyn. Volgens de N-VA is de nota van Verhofstadt het verslag dat hij maakte in het kader van de informatieopdracht die hij van de koning had gekregen. "En enkele maanden geleden was er ook een informateur die een verslag heeft opgemaakt", luidt het.

Etienne Schouppe: "Nuttige bijdrage voor debat"

CD&V-voorzitter Etienne Schouppe noemt de nota van premier Guy Verhofstadt (Open Vld) over de staatshervorming "een nuttige bijdrage voor het debat dat we over de staatshervorming gaan voeren". Volgens Schouppe zitten er goede punten in de nota, maar zijn er ook zaken waar zijn partij niet akkoord mee kan gaan. "Dit is het werk van iemand die acht jaar premier is geweest en het is zeker een nuttige bijdrage voor het debat dat we over de staatshervorming moeten voeren", zegt Schouppe. "We zijn blij dat de premier tot de conclusie komt dat er verder gegaan moet worden op het vlak van de staatshervorming", zegt hij.
Volgens Schouppe bevat de nota een reeks positieve punten. "Sommige hefbomen lopen volledig parallel met wat Yves Leterme had besproken tijdens eerdere onderhandelingen", zegt hij.
"Maar we gaan niet luidop applaudiseren. Ongetwijfeld zijn er een aantal zaken waarmee we niet akkoord gaan en waarvoor we in de werkgroep alternatieve voorstellen zullen maken, in overleg met onze kartelpartner N-VA", zegt Schouppe. Op de precieze punten van kritiek wil de CD&V-voorzitter niet ingaan. "We willen tot een positieve oplossing komen", zegt hij.

Vlaams Belang: "komt niet tegemoet aan Vlaamse resoluties"

Het Vlaams Belang zegt niet onder de indruk te zijn van de communautaire nota van premier Verhofstadt. Volgens de oppositiepartij wil Verhofstadt de bevoegdheidsoverdracht naar de deelstaten zoveel mogelijk beperken en een aantal deelstaatbevoegdheden opnieuw herfederaliseren. "Daarmee komt de nota allerminst tegemoet aan de resoluties van het Vlaams parlement", klinkt het in een communiqué.
"Van een overheveling van de personenbelasting, zoals gevraagd in de resoluties, is geen sprake. Van de overheveling van de gezondheidszorg en de kinderbijslag, inclusief de financiering ervan, evenmin. Ook echte fiscale autonomie blijft achterwege. Met de vooropgestelde versterking van de federale staat wordt de wil van de Vlaamse kiezer straal genegeerd", aldus het Vlaams Belang.
De voorstellen over Brussel-Halle-Vilvoorde, met name het inschrijvingsrecht voor Franstaligen uit de zes faciliteitengemeenten en de federale kieskring zijn volgens het Vlaams Belang "helemaal te gek". "Het zijn onaanvaardbare voorstellen omdat ze de splitsing van BHV compleet uithollen", luidt het. "Een federale kieskring is gewoon BHV in het kwadraat", luidt het. Volgens het Vlaams Belang kan minister Yves Leterme deze nota niet als uitgangspunt nemen omdat deze mijlenver afstaat van het Vlaams regeerakkoord, "waar Leterme tot voor kort de behoeder van was"

Mieke Vogels (Groen!): "Goede basis voor communautair debat"

Groen!-voorzitster Mieke Vogels vindt de nota van premier Guy Verhofstadt over de staatshervorming "een goede basis waarmee we het communautaire debat kunnen aangaan". Zij ziet vooral drie belangrijke punten in de nota: het herstel van het vertrouwen tussen de gemeenschappen, sleutels tot verdere defederalisering en de herfinanciering van het federale niveau.
"De voorstellen om het vertrouwen tussen de gemeenschappen te herstellen, vinden we zeer belangrijk. Het gaat dan bijvoorbeeld om de federale kieskring, waar Groen! en Ecolo grote voorstanders van zijn", zegt Vogels.
"Ten tweede zitten er in de nota sleutels om bevoegdheden verder te defederaliseren, waarbij er via de zogenaamde "convergentie" afspraken op het federale niveau blijven. Dat lijkt ons werkbaar", zegt Vogels.

Elio Di Rupo (PS): "Niet evenwichtig"

PS-voorzitter Elio Di Rupo vindt de nota van premier Guy Verhofstadt over de staatshervorming "niet evenwichtig". "Er zijn veel Nederlandstalige eisen en weinig voorstellen die het leven van de Franstaligen zouden kunnen verbeteren", meent hij.
"En er moeten hervormingen komen die ten voordele zijn van iedereen, zowel Vlamingen, Walen als Brusselaars", zegt de PS-voorzitter. Volgens Di Rupo bevat de persoonlijke nota van de premier niet genoeg voorstellen die de federale staat, "de staat van alle Belgen", versterken.
"Volgens ons moet er een evenwicht gevonden worden dat toelaat om het land te stabiliseren voor een zeer lange tijd, laat ons zeggen voor dertig of veertig jaar. De federale regering moet dus een versterkte rol krijgen", benadrukt hij.

MR en Ecolo reageren niet

Ecolo wil inhoudelijk niet op de nota van premier Guy Verhofstadt reageren. De Franstalige groenen vinden dat het tijd is om de onderhandelingen te beginnen als deze in een positieve en constructieve sfeer verlopen. De MR reageert voorlopig niet op de nota.