SJKS: Leerlingen breken in om mest te dumpen in leraarskamer

SINT-NIKLAAS - Leerlingen uit het College in Sint-Niklaas hebben 's nachts ingebroken in hun school om koeienmest te dumpen in de leraarskamer en de gangen te besmeuren. Leerkrachten en directie tillen zwaar aan het vandalisme. Voor de schoonmaak werden de laatstejaars ingeschakeld.

Absolute chaos gisterochtend in het Sint-Jozef-Klein Seminarie, in de volksmond bekend als het College. Het gebouw had meer weg van een slagveld. Trappen waren besmeurd met olie en op de muren waren ketchup en scheerschuim gespoten. Dat was niets vergeleken met de schade in de leraarskamer, die was volgegooid met mest, eieren en slachtafval.

Met andere woorden, in het College verliep de opmaat naar de Laatste Honderd Dagen net iets te uitbundig. 'Uitbundig? Schandalig bedoelt u, zeker', reageert directeur Walter Roggeman. 'Niet dat we het vandalisme aan de trappen en de muren goedpraten - in tegendeel - maar de aanval op de leraarskamer heeft ons persoonlijk geraakt.'

Het vandalisme werd 's nachts gepleegd. 'De conciërge hoorde iets voor zessen het alarm afgaan. De politie die in buurt was, zag drie daders weglopen', vertelt de directeur. Hij wil het niet met zoveel woorden zeggen, maar alles wijst erop dat leerlingen de daders zijn. 'Het moeten alleszins mensen zijn die het gebouw goed kenden.'

De aanslag op het College was wellicht grondig voorbereid. 'Er was geen braakschade. Wellicht de avond voordien hadden de daders een poortje opengezet, dat alleen langs de binnenkant is te openen. Zo slopen ze 's nachts het gebouw binnen. Dat het geen onbezonnen actie is - waar haal je anders 's nachts kruiwagens vol koeienmest? - maakt het alleen erger.'

Roggeman tilt zwaar aan de feiten. 'Ik niet alleen. Ook en vooral de leerkrachten. Zij beschouwen deze vandalenstreken als misprijzen van hun werk. Oké, vijftig jaar geleden, in een tijdperk met een machtsverhouding tussen leerkrachten en leerlingen, waren de Laatste Honderd Dagen de uitlaatklep voor leerlingen om zich af te zetten tegen hun onmenselijke behandeling. Maar vandaag is er toch een wederzijds vertrouwen tussen beide partijen.'

De laatstejaars werden gisterochtend ingeschakeld bij de schoonmaak. 'Op een uur was alles opgeruimd. Ik heb de leerlingen toegesproken en gezegd dat 97 procent van hen voorbeeldig was, maar dat een kleine minderheid - misschien vier à twaalf man - misbruik maakte van de anonimiteit.'

Het hoofd van de schoolverantwoordelijken, de spreekbuis van de leerkrachten, liet verstek gaan voor de middagreceptie naar aanleiding van de Laatste Honderd Dagen, omdat hij 'niet in de stemming' was. De school, die een klacht indiende bij de politie, wil de schade op de onverlaten verhalen. De identiteit van de daders is niet bekend.

Verder zou nog één van de leerkrachten (van Petegem) op het punt van ontslag hebben gestaan en waren enkele vrouwelijke leerkrachten in tranen uitgebarsten.

Als oudstudenten begrijpen wij maar al te goed dat leerlingen revolteren tegen de hypocriete houding van het college in zake 100-dagen.

Keer op keer proberen betweterige en niet zelden extreem-linkse leerkrachten zich te profileren als “de vriend” van de leerlingen. Als een “vertrouwenspersoon” die “luistert” naar de leerlingen en denken leerlin gen te begrijpen. Deze houding komt in praktijk echter vaak neer op bemoeizucht. Als communistische dictators pretenderen zij vervolgens alles voor de leerlingen te doen, maar ze zien niet in dat hun totalitair beleid de leerlingen meer kwaad dan goed doet.

Momenteel is het sjks gespecialiseerd in het organiseren van schijndemocratie op basis van een leerlingenparlement. Leerlingen doorzien dit orgaan, en hebben ook geen nood aan inspraak in een school. Een school heeft immers als kerntaak kennis bij te brengen volgens een door het ministerie bepaald leerplan en daarbij is inspraak dus niet nodig.

Bovendien hecht de diretie zich tal van bevoegdheden toe waar ze geen recht op hebben. Het college ziet zich als spilfiguur in het organiseren van het gehele leven van zijn leerlingen. Niet enkel denkt de collegedirectie zijn leerlingen te kunnen inschakelen voor de propaganda van hun school, maar men is niet te beroerd om het college te gebruiken voor het verspreiden van hun eigen mening. Het toppunt van deze bemoeizucht komt boven bij de organisatie van 100-dagen.

100-dagen is traditioneel de dag waarop leerlingen protesteren tegen de school. Zichzelf los maken van de school en voor één keer hun eigen mening kunnen verkondigen. De college-directie denkt echter zo dicht bij hun leerlingen te staan dat ze zelfs deze protestactie kunnen organiseren. Op een Maoistische wijze organiseert de school zelf een revolutie die tot niets anders dient dan hun eigen macht nog te versterken. Men plant op voorhand wat mag en wat niet, met wat men mag smijten en welke kritiek men op de school mag uiten en welke kritiek men moet verbergen. Wij genieten er dan ook van om te zien hoe de zelf georganiseerde revolutie zich tegen de directie keert. Dat leerlingen hun doen en laten niet laten bepalen door linkse machthebbers is enkel toe te juichten. Goede studenten laten zich immers geen mening indoctrineren, maar staan kritisch tegenover de toch wel zeer politiek-correcte directie en linkse leerkrachtenkorps van het Sint-Jozef-Klein-Seminarie.

100-dagen is van de leerlingen, niet van de leerkrachten en zeker niet van de directie.

Mes Aïeux - Dégénerations via http://nsalternatief.wordpress.com

Straks klasfoto’s met balkjes?

Almaar meer scholen zetten oude klasfoto's op hun site. Leuk voor oud­leerlingen om in te grasduinen, maar het is in strijd met de privacywet. Een colle­ge in het Waasland, kreeg al klachten en zal - als het advies van de Privacycommissie wordt gevraagd - moe­ten inbinden en balkjes over de klagers zetten.

Het college in kwestie kreeg de voorbije weken e-mails van en­kele oud-studenten die zich er­geren aan het feit dat hun oude klasfoto op de site van het insti­tuut staat, mét vermelding van de namen. «Wanneer men de naam van een oud-leerling op Google intikt, krijgt men zijn foto erbij. Dat kan niet. Wij overwegen juridische stap­pen.»

Over zeer recente klasfoto's valt er weinig te discussiëren: sinds enkele jaren vragen de meeste scholen de ouders al bij de inschrijving de toestemming tot het nemen van zulke foto's. Of ze nemen die overeenkomst 'passief op in het schoolreglement. Er was eerder een dispuut

over gerezen. Omdat de Privacy­commissie toen oordeelde dat voor elke foto van elke leerling telkens opnieuw een fiat van de ouders nodig was, werd door de meeste directies voor zo'n col­lectieve oplossing ge kozen. Ook het gebruik van die foto's op websites is haast overal netjes geregeld.

Evenwicht

Mafar nu zorgen dus oudere klasfoto's, gemaakt vóór die re­geling, plots voor een nieuw knelpunt, ïn principe zouden de scholen, als ze bijvoorbeeld alle klasfoto's uit de periode 1900-2000 op hun website willen zet­ten, aan alle geportretteerden de toestemming moeten vra­gen. Als er personen weigeren, moeten hun foto's onherken­baar gemaakt worden met een balkje of een 'scrambling'. Oud­leerlingen die, zoals in het Wase geval, niet om hun toestemming gevraagd werden, kunnen een zelfde behandeling eisen. Bij de Privacycommissie geven ze toe dat het een beetje een ne­telig probleem is: zo'n klasfoto behoort bijna tot het Vlaamse erfgoed, en de scholen zijn er doorgaans maar wat fier op: als leerlingen later uitgroeien tot belangrijke burgers, pakken ze er graag mee uit «Zo'n privacy­probleem is altijd wat zoeken», zegt Jo Baret van de commissie. «Een evenwicht vinden tussen het algemeen belang en het in­dividu dat geschaad wordt»

Camerabewaking

Over welke schade gaat het dan? «Mensen hebben het recht om zichzelf af te schermen. Daar hoeven ze geen argumenten voor te geven. De meesten zijn net trots dat ze op zo'n website staan, al dan niet samen met een latere minister of acteur. Maar je hebt ook mensen die er niet mee gediend zijn. En die hebben ook recht van spreken.» Twee- tot drieduizend vragen over privacykwesties krijgt de commissie jaarlijks. Steeds meer in het kader van nieuwe techno­logieën zoals het internet, of bij­voorbeeld het gebruik van ca­merabewaking.

«Laatst klaagde iemand dat zijn buurman zijn oprit screende met een camera, maar ook een klein stukje van zijn oprit in het oog kon houden. Dan moeten wij het advies geven om die 'hoek' zo klein mogelijk te ma­ken. Het is altijd wat afwegen», aldus Baret.

bron: HLN

Sint-Jozef-Klein-Seminarie, sjks: de stoppen slaan door

Eenrichtingsverkeer in school

College neemt opmerkelijke maatregel in drukke gang

SINT-NIKLAAS - De directie van het College in Sint-Niklaas heeft eenrichtingsverkeer ingevoerd in de drukste gang van het schoolgebouw. 'Wat is het volgende? Verkeersborden?', sakkeren de leerlingen.

Het had de perfecte 1-aprilgrap kunnen zijn in het College, officieel het Sint-Jozef-Klein Seminarie. Maar het is bittere ernst: in de grote gang, in het gedeelte tussen de leraarskamer en de rotonde, wordt eenrichtingsverkeer ingevoerd.

Directeur Walter Roggeman kondigde het nieuws over de opmerkelijke maatregel gisterochtend aan in een brief aan alle leerlingen. Bedoeling is 'de gevaarlijke situatie in de gang te vermijden' en 'de verplaatsingen bij de leswisselingen vlot te laten verlopen'.

Enkele leerlingen lieten aan onze redactie hun ongenoegen weten. 'We worden blijkbaar beschouwd als gevaarlijke weggebruikers in een schoolgang die doet denken aan de drukste straat van New York', sakkeren ze. 'Wanneer wij ons niet aan dit eenrichtingsverkeer houden, riskeren wij sancties. Een nota of strafstudie bijvoorbeeld.'

Adjunct-directeur D. Van Royen snapt de commotie niet. 'Dit is geen tucht- of ordemaatregel. Natuurlijk gaan we controleren of de leerlingen zich houden aan onze instructie - overtreders zullen gewezen worden op hun gedrag - maar grote sancties zullen er niet volgen.'

Volgens de onderdirecteur moet de instructie met een korreltje zout worden genomen. 'Als het ene lokaal naast het andere ligt, is het logisch dat de student in de verkeerde richting mag stappen, in plaats van een grote omweg te maken. En buiten de leswisselingen, als er niemand door de gang loopt, wordt tweerichtingsverkeer toegestaan.'

Ook verplaatsingen van de ene verdieping naar de andere worden strikt gereglementeerd. De stenen trap mag alleen gebruikt worden voor wie naar boven moet. Wie daalt, neemt de metalen trap.

De leerlingen zijn er niet gerust in. 'Wat is het volgende? De plaatsing van verkeersborden en -lichten, de invoering van boetes?', vragen ze zich af.

Adjunct-directeur D. Van Royen sust de gemoederen: 'Er is maar één weg: die van het gezond verstand. We gaan hier geen halszaak van maken.'

Meer nieuws uit Sint-Niklaas op www.nieuwsblad.be/sint-niklaas

Wim Dehandschutter



Voor wie het college kent: vanuit de lerarenkamer naar de klassen is verkeer toegestaan, zo kunnen ze nog net iets later naar de lessen vertrekken...

Wij zijn nu één jaar weg van deze school en het verbaast ons niet. Met drie (drie!) directeuren én een administratief directeur valt het niet te verwonderen dat één van deze verlichte geesten op het idee komt om zoiets in te voeren. Het forum van Het Nieuwsblad staat vol met reacties van mensen die deze maatregel hekelen, waaronder veel oud-leerlingen die maar al te goed begrijpen hoe het kan dat zo een regel tot stand komt. Absurditeit behoort nu eenmaal tot de peilers van deze school.

Deze directie is alvast niet opgezet met deze ongewenste publiciteit en is bezorgd om het imago, want het college: dat is kwaliteit voor de toekomst! Laat ons hier alvast absurditeit voor de toekomst van maken. Maar één ding is zeker: de directie zal zeker niet op deze maatregel willen terugkomen.

Er is inmiddels in de school nog maar eens een brief rondgestuurd, want zo gaat het in het college: de directie communiceert via briefjes die door secretariaatspersoneel rondgebracht worden. Daarin worden de zovele reacties op het forum van Het Nieuwsblad gehekeld.

Deze "omzendbrief" was dus een waarschuwing voor de leerlingen en men hoopt hiermee dat de regen aan klachten zal ophouden.

In ieder geval: wij zitten er niet meer en betreuren dit nu toch wel een beetje, want zoveel commotie was wel leuk geweest. Nu nemen we alleen maar waar wat we al die jaren ook al waargenomen hadden.

Wat een organisatorische klucht, die school!

http://nieuwsblad.typepad.com/sintniklaas/2008/01/reageer-eenrich.html

http://www.ipetitions.com/petition/sjks/index.html

Voor alle documenten én het tekenen van de petitie.

Het gebouw waar het allemaal om gaat met adjunct-directeur D. Van Royen.